Blog: Het lichaam weet het wel
Menu

Doe eens gek, doe eens Yin
Een uurtje intensief niks doen

In het dagelijkse leven kunnen we veel spanning in ons lichaam opbouwen door alles wat we moeten, onbewuste bewegingen en onnatuurlijke houdingen.
Zo zitten we dus graag op onze onderrug in plaats van op onze zitbotten. Of we hangen in één heup in plaats van dat we op twee voeten staan.
We proberen fietsen staande te houden terwijl we kinderen in zitjes of boodschappen in kratten trachten te proppen.
Om van die constant gebogen arm en dat naar beneden gerichte hoofd, want we moeten online blijven, maar niet te spreken.
Misschien zijn we, bij nader inzien, wel helemaal niet geschikt voor het opgerichte bestaan. Bewegen we ons over honderden jaren voort op knieën en onderarmen.
Feit is dat, tot natuurlijke selectie heeft uitgewezen dat krom het nieuwe recht is, de meeste mensen linksom of rechtsom zich er ergens wel bewust van zijn dat ze spanning opbouwen. Of het nu in het lichaam is of in het hoofd. Want dus ook de overvloed aan keuzes, het mee moeten doen, de dagen gevuld met carrière, kinderen, facebooken en echte vrienden waarmee afgesproken dient te worden, dragen zo hun steentje bij aan een ietwat vol en gespannen bestaan.
Als tegengas gaan we de mat op, de sportschool in, trekken loopschoenen of zwembroek aan en mindfulness is troef.
We zullen ontspannen, wat heet, we moeten ontspannen.
En hoewel het over het algemeen redelijk tot goed lukt uit de kop te komen, door fysiek flink bezig te zijn, is niet gegarandeerd dat we het lichaam ook vrij van spanning weten te krijgen. Want nu moeten we 10 kilometer onder 1 uur rennen, de hand plat op de grond en achter de voet zien te plaatsen in Trikonasana, 190 kilo weten te liften en ga zo maar door.
Maar ook dat lekkere, mindvolle bezig zijn met je fysieke sensaties. Misschien kom je wel tot meer genieten en acceptatie over het feit dat je hamstrings zo kort zijn dat je niet rechtop kunt zitten maar als de spanning in de onderrug er niet van afneemt, bestaat er toch een kans dat je gaat denken dat je niet mindful genoeg bent en dat je beter je best moet doen.
Om écht meer ruimte in lichaam en kop te krijgen, en die twee willen nog wel eens een één op eentje zijn, dat valt om de dooie dood niet mee. Vaak vervangen we de ene spanning slechts door de andere. En dit is nou precies waar YinYoga van betekenis zou kunnen zijn.
Bij YinYoga worden de spieren vanuit passieve toestand op spanning gezet en er wordt lichte compressie aangebracht op de betrokken gewrichten.
Oneerbiedig gezegd: er valt niets te bereiken en geen eer aan te behalen. Dat wil zeggen, als we het dus bekijken vanuit ons gebruikelijke standpunt. Het standpunt van het moeten en ergens willen komen. Of het nou is dat we sterker, leniger of conditioneel beter moeten worden. Of rustiger en tevredener of meer in het moment moeten zijn.
Yinyoga werkt in gebieden die je niet kunt zien en niemand zal ooit de houding beter uit kunnen voeren dan iemand anders. Als je het voelt, dan doe je het, zo simpel* is het.
Al wat dan nog rest, is rustig en gelijkmatig in en uit te blijven ademen, de lange tijd dat je in de houding zit en wellicht op een zeker moment er nog iets dieper in te gaan.
Zonder dat je het door hebt (maar na een paar keer ga je het echt wel merken), ben je bezig met opbouwen en sterker dan wel soepeler maken van botten, kraakbeen, bindweefsel en pezen. Daarnaast, en misschien is dat nog wel interessanter, ben je de diep in het lichaam opgeslagen spanning los aan het laten. Wat je noemt een uurtje intensief niks doen.
Kan je daarna weer naar je werk racen met de mobiel in de hand. En mocht er per ongeluk iemand aan je vragen; ‘Goh, wat heb jij gedaan? Je ogen staan zo helder.’ Of, ‘Je bent zo relaxed.’
Als je er nog niet aan toe bent om uit de (yin)yogakast te komen (hoewel het hot is tegenwoordig hoor), kun je altijd ‘Gewoon, niets,’ zeggen. Dat valt namelijk nauwelijks een leugen te noemen.

*Er zijn ook yin-lessen waar er allerlei toeters en bellen zoals intenties, meridianen, watervallen, aura’s, chakra’s, dolfijnen (al dan niet ‘ontstrest’ door hun verzorger), reikimeesters (al dan niet ontstrest door wie dan ook) en weet ik veel wat wordt bijgehaald. Feit is dat het zo simpel is en blijft: als je het voelt, dan doe je het. /Waarschuwing; Zorg wel dat je les krijgt van een kundig iemand want óók bij Yin kan je blessures oplopen dan wel bestaande blessures verergeren.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe stukjes? Laat je mailadres achter en ik stuur je een e-mail als er iets nieuws te lezen is.

Meer lezen?

Het lichaam weet het wel
Sta eens stil bij je skelet
Mijmeringen en ambities
De kunst van het zitten, deel 2
De eerste maandag van de maand
Dandasana, de kunst van het zitten
De kunst van het staan, deel 2
Tadasana, de kunst van het staan
Kop op, potlood tussen de tanden!
'Wat doe jij?'